🔒 Bölüm 383

Bölüm 383 Leo'nun sorusu üzerine Lodia'nın gözleri fal taşı gibi açıldı. Yaratılış Ejderhası, Lodia. Lodia kesinlikle onun kendi ismiydi. Ancak Yaratılış Ejderhası, şu anki onu tanımlayan bir kelime değildi. Başka türlüsü de olamazdı zaten. 'Yaratılış Ejderhası olarak adlandırılmam geleceğin hikayesi.' Şu anki zaman diliminde, Yaratılış Ejderhası olarak anılmak bir yana, birlikte savaşacağı yakın dostlarını bile tanımadığı bir dönemdeydi. Felaketle savaşacak sonsuz potansiyeli ilk kez keşfettiği anlardı. Böyle bir zamanda, kendisine Yaratılış Ejderhası diyen bir insan çocukla karşılaşmıştı. Lodia turuncu gözlerini kocaman açıp Leo'nun görüntüsünü dikkatle inceledi. 'Bembeyaz saçlar ve yakut gibi kırmızı gözler.' "Olamaz." Lodia'nın ağzı şaşkınlıkla açık kaldı. Sonsuz bir döngüye giren umutsuzluğun ortasında, bir arkadaşının getirdiği inanılmaz, mucizevi bir hikaye. 'Arkadaşlar. Biraz daha dayanın.' Bir süredir bulanıklaşan gözleri, bir kez daha gece gökyüzündeki yıldızlar gibi parlıyordu. 'Umutla karşılaştım.' Geçmişteki gibi ışıl ışıl gülümseyen Seirun böyle söylemişti. Seirun'un anlattığı bu şaşırtıcı hikaye sayesinde Yaratılış Kahramanları yeniden güç bulabilmişti. "Kyle... Efendi?" "Gerçekten Lodia'ymışsın." Tıpkı Seirun gibi Kahraman Kaydı'ndaki bir sahte değil, gerçek Lodia olduğunu anlayan Leo başını salladı. Bunun üzerine Lodia aceleyle Leo'yu sırtından itekledi. "Ne yapıyorsun?" "Açıklamayı sonra yapacağım! Burası insanların bulunmaması gereken bir yer!" Birazdan ne…