🔒 Bölüm 430

Bölüm 430 O Akşam. 2. sınıf öğrencileri perişan bir halde sendeliyerek yürüyordu. Pat. Karl olduğu yere çöktü. "Bugün bile bu kadar zorken... önümüzdeki bir ayı nasıl geçireceğiz?" "Eve döner dönmez bütün peluş oyuncaklarımı çöpe atacağım." Perişan haldeki 2. sınıf öğrencileri panik içinde tepkiler veriyordu. Güneş batar batmaz bir yere ışınlanan öğrenciler, tabelaları takip ederek konaklama yerine doğru ilerliyordu. "Karnım aç." "Bütün gün aç kaldık, tabii ki karnın aç olacak." "Akşam yemeğinde ne var acaba?" "Yemek yiyip hemen sıcak bir duş almak istiyorum! Berbat haldeyim!" "Ben hemen yatağa uzanacağım~" Oradan buradan istekler yükseliyordu. "Karl, yerde yatıp durma, hadi yürü." Chelsea, yere çökmüş olan Karl'ı asasıyla dürttü. "Gitmek istemiyorum." "Neden?" "Çünkü tahmin ettiğim gelecekte sadece karanlık var. Hühühü." Hıçkırarak ağlayan Karl'a bakan Chelsea kaşlarını çattı. Karl'ı ensesinden tutup sürükleyerek konuşmaya devam etti. "Bu arada Leo görünmüyor?" "O, bizim çektiğimiz çileleri çoktan aşıp önce yurda dönmüş ve dinleniyordur bile." "Doğru. Sonuçta o Leo." Chelsea, bu mantıklı açıklamayı kabul edercesine başını salladı. Böylece bir ay boyunca kalacakları konaklama yerine vardılar. Geniş boş arazide birkaç kütük ev vardı. Düşündükleri kadar gösterişli değildi ama yine de düzgün barınakları gören öğrencilerin yüzünde memnun bir ifade belirdi. "Vay! Tam kıvamında." "Sanki bir yazlığa tatile gelmişiz gibi hissettirmiyor mu?" "Hadi hemen yemek yiyelim!" "Ondan önce…