🔒 Bölüm 463

Bölüm 463

Leo'nun sabahı erken başlar. Şafak vakti dense yeridir.

Yurt odasından çıkan Leo dinlenme salonuna indi.

"Leo, günaydın."

Chloe hafifçe esneyerek kızlar yurdundan iniyordu.

Gözlerini ovuşturarak merdivenlerden inen Chloe, henüz tam uyanamamış gibi görünüyordu.

Genelde pek açık vermeyen Chloe'nin nadiren gevşemiş göründüğü anlar tam da bu zamanlardı. Hafif sersemlemiş bir yüzle dinlenme salonundaki masanın bir köşesine elini uzattı.

Yurt öğrencilerine her sabah verilen süt şişeleri düzgünce istiflenmişti.

Bir şişe sütü bitiren Chloe'nin gözlerine can gelmeye başladı.

Kendine gelen Chloe bir kitap aldı ve yurttan çıkan Leo'nun peşinden gitti.

Leo şafak antrenmanı için, Chloe ise sabah havasını soluyarak kitap okumak içindi.

Klik-!

Kapıyı açıp çıktılar.

Yurdun yanında öğrencilerin kişisel posta kutuları vardı. Leo ve Chloe, belirli bir posta kutusunun patlayacakmış gibi mektuplarla tıkıştırılmış olduğunu fark ettiler.

"O senin posta kutun değil mi?"

Chloe şaşkın bir yüzle sordu.

"Evet."

Leo şüpheyle posta kutusunu açıp içeriğini kontrol etti. Rengarenk mektup kağıtlarındaki güzel el yazılarını gören Chloe, inanmaz bir ifadeyle sordu.

"Yoksa onların hepsi aşk mektubu mu?"

"Öyle görünüyor."

Normalde de sık sık mektup alırdı ama bu seferki boyut farklıydı. Leo şaşkın bir ifade takındı.

"Dışarıdan gelen mektuplar da epey fazla?"

Başka ülkelerin soylu ailelerinin hanımları bir yana, hatta bazı ülkelerin prensesi olduğu anlaşılan kişilerden gelen mektuplar bile vardı. Lumern'e mektup göndermek oldukça pahalıydı. Ancak dünyanın dört bir yanından Leo'ya her türlü mektup yağıyordu.

"Kahraman olduğum için mi acaba?"

Leo gülerek, önemsemez bir tavırla karşılık verdi.

"Hepsini okuyacak mısın?"

Chloe çekinerek sorduğunda Leo başını iki yana salladı.

"Hayır."

Mektupları tekrar posta kutusuna tıkan Leo, antrenman için Talim Alanı'na yöneldi.

"Sen bahçede okumayacak mıydın?"

"Evet. Ama sonbahar rüzgarı serin, bugün ortamı biraz değiştirmek istiyorum."