🔒 Bölüm 467

Bölüm 467 Şehir alevler içindeydi. Burası Kanel Krallığı'nın sınır topraklarındaki Tibyun Vikontluğu'ydu. Özellikle de dış kesimde yer alan bir şehirdi. Aslen oldukça büyük bir tarım şehriydi. Ancak savaş şiddetlenince sonunda savaşın kıvılcımları buraya kadar ulaşmıştı. Şehir ve köyler yandı. İnsanların yuvası olan yerler küle döndü. Petimon Krallığı ordusu ellerindeki meşaleleri evlere fırlatarak yangını körüklüyordu. At üstünde askerleri yöneten Petimon şövalyelerinden biri, kılıcının ucuyla dışarıdaki kaçışan insanları işaret etti. "Bakın, gururlu Petimon askerleri! Şurada hain Kanel kalıntıları var! Birini bile kaçırmadan hepsini haklayın!" En öndeki şövalyenin gürlemesiyle askerler irkildi. Tereddüt eden askerleri gören şövalye azarladı. "Ne yapıyorsunuz! Çabuk şunları kovalamasanıza!" "E-efendim! Onlar nereden bakarsanız bakın Kanel kalıntıları değil, sığınmacılar." Zaten Kanel Krallığı ordusunun kalıntısı olamazdı. Kanel Krallığı, kısa süre önce Petimon Krallığı ile girdiği topyekûn savaşı kaybetmiş ve askerlerini büyük ölçüde geri çekmişti. Kanel Krallığı ordusu saflarını düzenlemek için geri çekilirken, Petimon Krallığı ordusu Kanel topraklarını işgal ediyordu. Bir çatışma olması mümkün değildi. Bu gerçeği en alt rütbeli askerler bile biliyordu. "Ahmaklar! Elleri kılıç ve mızrak tuttuğu an! Gururlu Petimon'umuzu tehdit eden kötü bir ordu olurlar!" Şövalye Kaptanı gibi görünen adam askerlere bağırdı. Gözleri kanlanmış, ağzından tükürükler saçarak haykırıyordu.…