🔒 Bölüm 472

Bölüm 472 Cik- cik- Kuşlar sabahın aydınlandığını haber verdi. "Uuu." Yorganın altında Lil, acı dolu bir inilti çıkararak kıvrandı. Müthiş bir akşamdan kalmalık yüzünden başı zonkluyordu. "Su..." "Buyurun." Vücudunun üst kısmını kaldırıp zonklayan başını tutarak mırıldandığında, yanından biri ona su uzattı. "Ah, teşekkürler. Leo." Lil güçlükle gülümseyerek suyu lıkır lıkır içti. "Puh?! Öhö?! Öhö! Öhö!" Sonra aniden genzine kaçan suyla deli gibi öksürmeye başladı. "Neden, neden, neden, neden Leo burada!" Panik içinde alelacele soran Lil'e bakarken Leo, kendi bardağındaki suyu yudumlayarak cevap verdi. "Burası benim odam. Dün Lil Kıdemlim çok sarhoş olduğu için odasına dönmeyip burada uyudu." Bu sözler üzerine Lil düşüncelere daldı ve hemen ardından bir eliyle yüzünü kapattı. "Rezil oldum. Özür dilerim, Leo." Nadiren görülen bir şekilde kulaklarına kadar kızaran Lil derin bir nefes aldı ve yataktan inerek konuştu. "Leo, eğer bir daha böyle bir şey olursa, zorla da olsa beni odadan atın lütfen." "Kötü bir niyetim yoktu." "Leo'nun öyle bir şey yapacak biri olmadığını biliyorum. Benim demek istediğim, gereksiz dedikodular çıkarsa zor durumda kalacağımızdır." "Kıdemlimin birçok açıdan zor durumda kalabileceği kesin." "Benden çok Leo zor durumda kalır." Lil hafifçe iç çekerek konuştu. "Leo zaten geçen yıldan beri tüm dünyanın dikkatini çeken biri. Artık bir kahraman bile sayılır. Birçok insan Leo'ya saygı duyuyor ve hayranlık besliyordur. Ama tam tersine, kıskançlık ve haset…