🔒 Bölüm 530

Bölüm 530

Leo, kendisine doğru saygıyla eğilen Rune'a bakarak ağzını açtı.

"Nasıl anladın?"

Sesinde hafif bir şüphe vardı. Sözlerini inkar etmeyen Leo'ya bakan Rune, hafifçe gülümseyerek cevap verdi.

"Başlangıç Kahramanı olarak siz de bilirsiniz ki, yaşanmışlık insana pek çok şeyi gösterir."

"Ne yazık ki senin kadar uzun yaşayamadım. Neyse, ne demek istediğini anladım."

Omuz silken Leo'ya bakan Rune acı bir şekilde gülümsedi.

"Biraz tuhaf olduğunu düşünüyordum."

Rune, ilk karşılaştıkları andan itibaren Leo'nun gözlerinde bir şeyler hissetmişti.

Bu sadece zeki olmakla ya da geleceği parlak büyük bir şahsiyet olmakla ilgili bir his değildi. Sanki hayatın tüm zorluklarını görmüş geçirmiş birinin gözleriydi.

Kesinlikle bir kahraman adayının, hele ki bir birinci sınıf öğrencisinin sahip olacağı gözler değildi.

Leo'nun yaptıkları da şaşırtıcıydı.

En şaşırtıcı olanı ise Yıldız Kümesi Atası'nın bıraktığı 'Çiçek Açtırma Büyüsü'nü onarmasıydı. Bu sıradan bir onarım değildi.

Rune da bir elf olarak hayatını Yıldız Büyüsü'nü araştırmaya adamış biriydi. Yıldız Büyüsü'nü anlama derinliği açısından, yaşayan büyücüler arasında ilk beşe girecek bir otoriteydi.

Böyle bir Rune'un gözünde, Leo'nun onardığı Çiçek Açtırma Büyüsü, onarım denilemeyecek bir seviyedeydi.

"Sanki Çiçek Açtırma Büyüsü'nü en başından beri bilen biri, sadece bildiği formülü yazıya dökmüş gibiydi."

Kaybolup sadece izleri kalan büyülerin sonraki nesiller tarafından onarılıp dünyaya yeniden kazandırılması sık görülen bir durumdur.

Ancak o çağın insanı olunmadığı sürece, onarılıp çalıştırılsa bile mükemmel olamazdı.

Hele ki Çiçek Açtırma Büyüsü, mükemmel bir şekilde onarılmasının üzerinden bir yıl geçmesine rağmen hâlâ tam olarak yorumlanamayan karmaşık bir büyüydü.

Bu yüzden Rune, Leo'nun varlığından şüpheleniyordu.

Sonrasında bir kahraman adayı olarak Leo'nun başarıları da sıradan değildi. Başarılı bir onur öğrencisi olarak öne çıkarken, bir noktadan sonra kahraman adayına yakışmayacak düzeyde başarılar sergiledi.